Ως πότε θα βάλλουν κατά του τόπου μας;

Πέρασαν πάνω από σαράντα χρόνια από τότε που εγκαταστάθηκε το Πεδίο Βολής της Αεροπορίας σε εκτάσεις της Κρανιάς Ελασσόνας.Επρόκειτο για εύφορες εκτάσεις που θα μπορούσαν να αποδώσουν στην τοπική οικονομία, και οι οποίες τώρα έχουν μετατραπεί σε κρανίου τόπο, κληρονομιά για τις επερχόμενες γενεές.

 Το χωριό μας, η Κρανιά, αλλά και όλη η γύρω περιοχή σε απόσταση μιας μεγάλης ακτίνας, έχει πληρώσει αυτή την εγκατάσταση του Πεδίου Βολής και την πληρώνει καθημερινά σε πολλά επίπεδα. Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η μόλυνσή του είναι ίσως μη αναστρέψιμη μετά από τόσα χρόνια ενεργούς χρήσης του Πεδίου Βολής Κρανέας. Η διαχρονική υποβάθμιση του περιβάλλοντος συντελείται μάλιστα σε μια ευρεία περιοχή όπου ο πρωτογενής τομέας παραγωγής είναι ακόμη ακμαίος.  Εξίσου σημαντικό βέβαια, είναι το γεγονός ότι η εγκατάσταση του συγκεκριμένου Πεδίου Βολής έχει κοστίσει ήδη σε ζωές αθώων πολιτών. Πόσες φορές κινδύνευσε να βομβαρδιστεί κατά λάθος κατοικημένη περιοχή; Θυμίζουμε  για παράδειγμα το ατύχημα με τη βόμβα που έπεσε στην άκρη του χωριού της Κρανιάς, στις αρχές της δεκαετίας του '80. Πόσες φορές όλα αυτά τα χρόνια, οι Κρανιώτες και οι κάτοικοι των γύρω περιοχών (επηρεάζονται οι κάτοικοι τεσσάρων νομών: Λάρισας, Τρικάλων, Γρεβενών και Κοζάνης) ένιωσαν ότι ζούνε στην πρώτη γραμμή εμπόλεμης ζώνης με τα αεροπλάνα να πετούν κυριολεκτικά πάνω από τα κεφάλια τους και να...βρυχώνται εκκωφαντικά;

Κάποιες προσπάθειες - όχι μικρές - που έγιναν από μεριάς των κατοίκων της Κρανιάς πριν είκοσι και πλέον χρόνια δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα, αφού όχι μόνο δεν απομακρύνθηκε το Πεδίο Βολής,

Πώς θα ψηφίσου στς εικλουγές

 Κάθουμαν σήμιρα στ’ Μπαλουϊάν στου παγκάκ, κι αγνάντιυα του χουριό, τν Κρανιά ρα. Ιέστριβα του μουστάκ κι σκιέφτουμαν πώς θα ψηφίσου στς ιπιρχόμινις εικλουγές!

Ήρθαν πάλι οι εικλουγές σκέφτουμαν, κι μακάρ να μπουρούσα να τσ ψηφίσου όλ' κι μι τα δυο τα χέρια

Πουλοί οι υπουψήφιοι, κι ικανότατοι! Ξιχουρίζου απ’ όλνους του Γιάν’ τς Μίτσινας, κι του Μίτσιου τς Γιάννινας! Η Γιάντς καλό πιδί κι προυκουμένο, κι ιυτυχώς του Πασοκ από νουρίς ικτίμισι τα προυσόντα τ’ κι τουν διόρσι. Ιέχ καλή θέσ’, αλλά δεν τουν φτάν, θέλ’ να προυσφέρ’ πιρισσότιρα στουν κόσμου. Του Πασοκ τουν έμαθι να προυσφέρ’!

Η Μίτσιους πάλι είνι γιμάτους προυσφουρά στου συνάνθρουπου. Τουν θιμούμι τότι τη δικαϊτία του ’80, που κουλούσι αφίσις του Αβέρουφ κι τ’ Μητσουτάκ σ’ ολις τς κουλόνις τς Κρανιάς. Τι πατριουτικό ρίγους είχα νιώσ’ τότι… Αμ, όταν ήρθη η Μητσουτάκς κι μας χαρακτήρσι, τν Κρανιά ρα, Κάστρου τς Διξιάς, σαν να μι πέρασι ηλικτρικό ρεύμα στου κουρμί…Κλάπ, κλάπ, κλάπ, τα χέρια οι Κρανιώτες απου κάτ’…Τι μνήμις ρε πιδιά! Η Μίτσιους σ’ όλα αυτά πρώτους! Ιυτυχώς δεν πήγι χαμένους κι αναγνουρίσκι κι απ’ αυτόν η προυσφουρά! Τουν τακτουποίησι η Νέα Δημουκρατία. Θέλ’ όμους κι άλλου να προυσφέρ’ γι’ αυτή τ’ καημέν’ τν Κρανιά! Τι να προυλάβινι να έφκιανι κι αυτός η Φαρμάκς ή η Σουφλιάς!

Ιέχου δίλημμα αγαπητοί συμπατριώτις, κι θέλου να μη βουηθίστι ποιόν να ψηφίσου απ’ τς δυο! Είνι καλά πιδιά, κι οι χώροι απ’ όπ’ προυέρχουντι συγκυβιρνούν!

Είνι κι άλλ’ υπουψήφιοι, δε λέου! Όλ’ καλοί…θέλν’ πρώτα να προυσφέρν’ στ’ κοινουνία, κι μιτά στουν ιαυτό τς.

Ίδα κάποιοι απ’ αυτούς πήραν κι τν εικόνα τς Παναγίας απ’ τ’ Κόκα απ’ τουν Αι Γιάνν ως τουν Αι Δημήτρη, για να τς βουηθήσι. Κι ιέχ’ βουθήσ’ η Παναγία πολλούς! Αφού να φανταστίτι, υπάρχν’ άνθρουπ’, που άλλ’ δλεια δεν έφκιασαν! Ιπάγγιλμα πουλιτικοί…Προυκουμέν’…!!!

Δεν ξέρου ποιόν θα ψηφίσου. Δίλημμα μιγάλου!

Στς προυγούμινις ικλουγές

Εκούσια Ανάσταση

του Χρήστου Γκουνέλα,

θεολόγου

Μια σταύρωση είναι η ζωή του κάθε ανθρώπου από τότε που γεννιέται μέχρι να φύγει από αυτόν τον κόσμο. Η εκούσια σταύρωση όμως, είναι αυτή που οδηγεί στην Ανάσταση.

Ποιός καλότυχος θα μπορέσει να ζήσει  αυτό το μυστήριο της Σταύρωσης και της Ανάστασης;

Ποιός θα είναι αυτός που θα ζήσει ξένος και ελεύθερος;

Αυτός που δεν θα χαρεί με το «ωσαννά», και δε θα δειλιάσει στο «σταυρωθήτω»;

Γίνε ο άρχοντας της ζωής λοιπόν, φορώντας για στέμμα σου ακάνθινο στεφάνι και πάρε για νικητήρια τους λύθρους από το αίμα του μετώπου σου.

Φόρα και πορφύρα και κράτα και ράβδο στο χέρι σαν αληθινός αφέντης, και όταν σε περιπαίζουν μην πάρεις το βλέμμα σου  από πάνω τους.

Το ίδιο έκανε και Εκείνος! Ίδιος είναι ο δρόμος προς το Γολγοθά, βαρύ το ξύλο του σταυρού που μπορεί να σε γονατίσει! Μη λυγίσεις, και χάσεις το σταυρό σου, θα έρθει το χέρι του Κυρηναίου να σε ξαλαφρώσει στην πορεία.

Και σαν ανέβεις στο σταυρό, συγχώρησέ τους από κει ψηλά, όταν σου βάζουν βαθιά τα καρφιά. Δεν το κάνουν από κακία. Δεν ξέρουν τι κάνουν! Ζήτα νερό, δωσ’ τους μια ευκαιρία για να τους συναντήσεις στον Παράδεισο. Και αν σου προσφέρουν ξύδι να γευθείς, τότε είναι η Ανάστασή σου!

Δε χρειάζεται να δεις την Ανάσταση για να πιστέψεις, τη ζεις ήδη, όταν με τον εκούσιο θάνατό σου, πατήσεις τον θάνατο!

Τα σημάδια των καρφιών στο αναστημένο σου σώμα, ενθυμήσεις του σταυρού που σε ανέστησε!

Καλή Ανάσταση!

Η πασαρέλα των... υποψηφίων

Το είδαμε κατά κόρον, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι τώρα (βουλευτικές, δημοτικές, περιφερειακές, ευρωεκλογές).

Μεγάλη πλειονότητα των υποψηφίων, ακόμη και σε τοπικά συμβούλια, να χρησιμοποιούν όρους life style για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του πολίτη με σκοπό την υφαρπαγή της ψήφου.

Δυστυχώς, το φαινόμενο αυτό το βλέπουμε ήδη έντονα, δυο μήνες περίπου πριν τις εκλογές του Μαΐου.

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι:  Με έκπληξη και λύπη είδαμε ήδη φωτογραφίες υποψηφίων με...μακιγιαρισμένα πρόσωπα, με λιγότερες άσπρες τρίχες (προϊόντα φωτομοντάζ ή κομμωτριών), να έχουν το σακάκι ανέμελα ριγμένο στους ώμους τους, ή να κάθονται σε... καρέκλα και να τακτοποιούν τα...μανικετόκουμπά τους. Ακόμα πιο λυπηρό είναι το γεγονός όταν πρόκειται για νέους σε ηλικία ανθρώπους - άνδρες και γυναίκες - και νέους στην ενασχόλησή τους με την πολιτική.

Μα, θα πει κάποιος, από αυτό κρίνουμε αρνητικά τους υποψηφίους; Όχι βέβαια, απαντάμε. Αλλά πιστεύουμε ότι, ο υποψήφιος που ζητά την ψήφο των συμπολιτών του, κρίνεται από το λόγο του, την πράξη του, και πάνω απ' όλα την εντιμότητά του, η οποία όμως πάει...περίπατο, όταν με φτιασίδια προσπαθούν να φανούν ελκυστικοί στα μάτια των ψηφοφόρων.

Και επειδή πλησιάζει και το...Πάσχα και για τους υποψηφίους θα είναι δύσκολα, γιατί θα έχουν στο μυαλό τους το σταυρό, φυσικά όχι του Χριστού, αλλά τον...δικό τους σταυρό, θα τους δούμε και πάλι να κάνουν...πασαρέλα και στις εκκλησίες για την άγρευση των σταυρών μην έχοντας ούτε ιερό ούτε όσιο. Το βλέπω και στο χωριό μου, σε μια μικρή κοινωνία! Ναι! Όταν ξαφνικά

Η διαχρονικότητα των μηνυμάτων του '21

Πόσο διαχρονικά αναδεικνύονται σήμερα τα μηνύματα του '21!
Σήμερα, σε μια εποχή, που οι ιδεολογίες ("δεξιές", "αριστερές", "κεντρώες") διαψεύσθηκαν παταγωδώς από την ίδια την ιστορία. Σήμερα, που  η λέξη πολιτική κατάντησε να είναι συνώνυμο της απατεωνιάς ένεκα των πολιτικάντιδων. Σήμερα, που η δημοκρατία είναι μόνο κατ' επίφαση και καθημερινά κατακρεουργείται. Και το χειρότερο όλων των παραπάνω, είναι ότι όλα αυτά και άλλα πολλά, αποτελούν κοινό μυστικό...

Χ.Γ.

Ο θάνατος του Νεογέννητου

Του Χρήστου Γκουνέλα,

Θεολόγου

     Ποτέ δεν αγκαλιάστηκε ο θάνατος τόσο από τη ζωή όσο με τη γέννηση του Θεανθρώπου. Οσμή θανάτου είχε η ανθρώπινη ζωή, όταν γεννήθηκε ο Χριστός και την ίδια οσμή πήρε και ο Χριστός με τη γέννησή Του.

     Με πολλή σοφία ο αγιογράφος εικονίζει το Νεογέννητο ήδη μέσα σε νεκρική λάρνακα, προεικόνιση του Σταυρικού θανάτου που αναμένει το Θείο Βρέφος. Η ζωή Του μάλιστα κινδυνεύει από την πρώτη μέρα. Ένα Βρέφος που γεννιέται αθόρυβα και ταπεινά, καθίσταται «επικίνδυνο» για τους ηγέτες του κόσμου τούτου.

     Από τότε μέχρι και σήμερα γεννιέται κάθε Χριστούγεννα, κάθε μέρα, μέσα μας και έξω μας, ξανά και ξανά το ίδιο Θείο Βρέφος. Γεννιέται συνεχώς, γιατί συνεχώς πεθαίνει και ανασταίνεται.

     Το εμπόριο της Γιορτής (όσο έχει απομείνει λόγω οικονομικής κρίσης), ο Santa Claus, το…χαμένο – στις σύγχρονες μέρες - νόημα  των Χριστουγέννων θα απασχολήσει και πάλι τους πιο…βαθυστόχαστους.

Κακό να κάνω στους κακούς; - Μια ανθρωπολογική ματιά στο έργο του Ρενέ Ζιράρ

Συζητούν: 

Γιάννης Δ. Ιωαννίδης, μεταφραστής,

Θεόδωρος Ζιάκας συγγραφέας, και

ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος 

 

Συντονίζει ο θεολόγος Βασίλης Ξυδιάς

 

Θέμα: Κακό να κάνω στους κακούς; 

Μια ανθρωπολογική ματιά στο έργο του Ρενέ Ζιράρ (Rene Girard)

 

Διοργάνωση στρογγυλού τραπεζιού: Διαδικτυακό περιοδικό Αντίφωνο. 

 

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2013 7:00μμ Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών 

(οδ. Μεγ. Βασιλείου 15 -Ρουφ) δεύτερος παράλληλος δρόμος πίσω από το κτήριο του Μουσείου Μπενάκη. 

 

Με το μετρό, στάση «Κεραμεικός», βγαίνουμε στην έξοδο «Κωνσταντινουπόλεως» και μετά, παίρνοντας την οδό Δεκελέων, συναντάμε τη Μεγάλου Βασιλείου. 

Με το λεωφορείο είναι η στάση «Καμπά» (αρ. γραμμής 049 και 815) ή η στάση «Πέτρου Ράλλη» (αρ. γραμμής 838, 914, Β18 και Γ18). 

Πηγή: Αντίφωνο

 

Χάρτης: http://www.ploigos.gr/?sessionid=59ea109982ef300e2c876fd128d6bd01

Το Φινλανδικό θαύμα στην Παιδεία

Του Γιώργου Δελαστίκ

Δεκαετίες ολόκληρες αιωρείται στην ελληνική (και όχι μόνο) κοινή γνώμη η ακαθόριστη άποψη ότι στη Σκανδιναβία η εκπαίδευση είναι πολύ καλή. Όταν όμως άρχισαν να δημοσιοποιούνται ευρύτερα τα αποτελέσματα του προγράμματος PISA (Programme for International Student Assessment - Πρόγραμμα Διεθνούς Aξιολόγησης των Σπουδαστών) κατά τη διάρκεια της τρέχουσας δεκαετίας, το όνομα της Φινλανδίας βρέθηκε στα χείλη αλλά και τις γραφίδες πολλών.

Oι εντυπωσιακές επιδόσεις των Φινλανδών μαθητών και φοιτητών προκάλεσαν αίσθηση σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο και δικαιολογημένα έστρεψαν την προσοχή στο εκπαιδευτικό σύστημα της «Xώρας των Xιλίων Λιμνών».

Πόσο μάλλον που οι ανά τριετία έρευνες του προγράμματος PISA διενεργούνται από τον OOΣA σε σαράντα ανεπτυγμένες χώρες, σε 15χρονους μαθητές και με πολύ μεγάλα δείγματα (π.χ. στη Φινλανδία εξετάστηκαν 6.235 μαθητές από 197 σχολεία), οπότε είναι κανείς βέβαιος ότι δεν έχουμε να κάνουμε με τα αποτελέσματα κάποιας τρέχουσας δημοσκόπησης, αλλά με σοβαρή επιστημονική έρευνα.

Ελευθερία. Πάντα ζητούμενο...

Χρόνια Πολλά σ' αυτούς που δεν εξαργυρώνουν τους αγώνες τους και σ' αυτούς που το τρίπτυχο: Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία παραμένει πάντα ζητούμενο...

Όχι στον πόλεμο, ναι στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών

Όταν έλιωσαν τα χιόνια στα βουνά της Αλβανίας, βρέθηκαν Έλληνες και Ιταλοί στρατιώτες με τον οπλισμό τους πεθαμένοι αγκαλιά.

Η παραπάνω απεικόνιση συμβολίζει την άρνηση στον πόλεμο και σ' αυτούς που τον προκαλούν. Η Ναζιστική Θηριωδία υπήρξε μια από τις μελανότερες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Το αυγό όμως του Νεοναζισμού  εκκολάφθηκε πρόσφατα  και στην πατρίδα μας της οποίας οι σελίδες της ιστορίας είναι διαχρονικά εμποτισμένες με αίμα στους αγώνες για Ελευθερία, Εθνική Ανεξαρτησία και Δημοκρατία.

Είναι επιτέλους καιρός η Ελληνική Δημοκρατία δια των κοινοβουλευτικών της αντιπροσώπων και όχι μόνο, μέσα στα πλαίσια ενός ανοιχτού δημόσιου διαλόγου, να αναρωτηθεί ανυπόκριτα για την ποιότητά της προλαμβάνοντας έτσι γεγονότα σαν αυτά που συμβαίνουν τελευταία στην πατρίδα μας παρά καταστέλλοντας  τα και μόνο.

Χ.Γ.

Στην περήφανη Κρανιά Ελασσόνας το 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού

Στην ηρωϊκή και περήφανη Κρανιά Ελασσόνας κάνει μια μεγάλη στάση ,φέτος,το «ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ 2013»,στα πλαίσια του «15ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ»,στο μεγάλο ταξίδι των φωνών από το τέλος Ιουλίου μέχρι τα μέσα Αυγούστου , από τη Βουλγαρία ως την Κάτω Ιταλία.

Το μεγάλο ταξίδι των φωνών που διαρκώς ξαναρχίζει, ανανεώνοντας προορισμούς, διευρύνοντας προορισμούς, καλωσορίζοντας νέους συνταξιδιώτες, περνά φέτος από την πανέμορφη Κρανιά Ελασσόνας ,το Σάββατο 27 Ιουλίου 2013 και ώρα 9 μ.μ. . στο προαύλιο του 1ου Δημοτ. Σχολείου Κρανιάς ,με οικοδεσπότη τον δραστήριο Σύλλογο Κρανιωτών Λάρισας και Περιχώρων » Η ΞΗΡΟΚΡΑΝΙΑ» ,που φιλοξενεί φέτος και έχει τη γενική ευθύνη, την 15η Διεθνή Συνάντηση Πολυφωνικού Τραγουδιού .

Πρόκειται για μια μεγάλη και μακρόχρονη συνεργασία του Δικτύου «ΠΕΡΡΑΙΒΙΑ» και της ΑΜΚΕ «ΑΠΕΙΡΟΣ» και έτσι το Πολυφωνικό Καραβάνι 2013,περνά και φέτος ,για τέταρτη χρονιά , από τις παρυφές του Ολύμπου και σμίγει στο διάβα του την καρδιά των Βαλκανίων με την καρδιά της Μεσογείου και έχει ως κέντρο των εκδηλώσεών του στην πολύφωνη « Άπειρο» Ήπειρο.

Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

του Κώστα Νούση,

Θεολόγου - Φιλολόγου ΑΠΘ

Τὸν Κύριον ὑμνεῖτε, καὶ ὑπερυψοῦτε εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.

Τον Κύριο υμνείτε και δοξολογείτε σε όλους τους αιώνες.

Εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.

Δοξολογείτε πάντα τα κτίσματα Κυρίου τον Ποιητή τους· υμνείτε και υπερυψώνετε Αυτόν εις τους αιώνες.

Εὐλογεῖτε, Ἄγγελοι Κυρίου, οὐρανοὶ Κυρίου, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.

Ευλογείτε οι Άγγελοι του Θεού και όλα τα ουράνια τάγματα και στερεώματα τον Κύριο· υμνείτε και δοξάζετε Αυτόν εις τους αιώνας.

Η Πεντηκοστή και ο μεγάλος άγνωστος...!

Του Κώστα Νούση,

Θεολόγου - Φιλολόγου ΑΠΘ

Τι πραγματικά λείπει από τον άνθρωπο; Τι εξηγεί και τον ερμηνεύει; Τι όντως τον πληροί και τον αναπαύει; Πού βρίσκεται η χαρά και η αληθινή του ευτυχία; Ή, μάλλον, υπάρχει αυτό το μέγεθος; Υπάρχει άραγε μια σταθερή αλήθεια και απάντηση για το αναρίθμητο σμήνος των αποριών που διατρέχουν την ανθρωπότητα διαχρονικά; Τι ή ποιος τελικά είναι η αρχή και το τέλος μας, ο σκοπός και το νόημα το δικό μας και των άπειρων όντων που μας περιβάλλουν;

Ναι, υπάρχει όντως κάτι που νοηματοδοτεί, ερμηνεύει και ζωογονεί τα πάντα. Είναι ο μεγάλος άγνωστος, ο μυστικός επισκέπτης και αφανής ευεργέτης του σύμπαντος. Είναι το Πνεύμα το Άγιον, ο Παράκλητος, το Πνεύμα της Αληθείας, Αυτός που μας έπλασε και μας κρατάει αιώνια στο είναι, στη ζωή. Είναι Αυτός που μας αγαπάει περισσότερο από τον εαυτό μας, που μας συνέλαβε στο νου του προαιωνίως και εγχρόνως μας έκτισε από το μηδέν ως τα πιο λατρεμένα και προνομιούχα του παιδιά με το μεγάλο δώρο να είμαστε και να γίνουμε όπως Αυτός.

Ποιο είναι το Πνεύμα; Είναι μια απλή δύναμη; Μια απρόσωπη οντότητα; Μια απρόσιτη ή εκκεντρική ύπαρξη που έτυχε, καλώς ή κακώς, να είναι η αρχή των όντων και το πιο ισχυρό Ον; Όχι, τίποτε από αυτά δεν ισχύει. Αντιθέτως, είναι ο ταπεινός Παράκλητος, ο πλέον αγαθός και απλός Θεός του κόσμου, που εποίησε τα πάντα μέσα από μια «καρδιά» γεμάτη ζεστασιά και έρωτα προς όλους και όλα. Δεν είναι μια ψιλή δύναμη ή διάσταση του σύμπαντος, αν και Αυτός είναι ο δημιουργός κάθε αντίστοιχης πραγματικότητας. Δεν είναι μια ψυχρή ενέργεια που διατρέχει τη συμπαντική απειρότητα, αν και Αυτός είναι η πηγή κάθε ενέργειας που γνωρίζουμε ή θα γνωρίσουμε. Είναι ένα Πρόσωπο. Και για αυτό είναι κάποιος με τον οποίο μόνον ένας τρόπος γνώσης και επαφής υπάρχει: αυτός της σχέσης, της διαπροσωπικής περίπτυξης σε ένα ευρύ φάσμα από αυτό της γαμικής συνάφειας έως και της αιώνιας κολαστικής διάζευξης.

Η Σχέση της Δημιουργίας του Σύμπαντος με την παρατήρηση

Από τον Παρασκευά Λιβάνη,
Φυσικό


Εισαγωγή
       Ο τίτλος του άρθρου «Η σχέση της δημιουργίας του Σύμπαντος με την παρατήρηση» δημιουργεί την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα θέμα μεταφυσικής. Όμως, όπως θα φανεί από τις λεπτομέρειες, πρόκειται για ένα θέμα, καθαρά Φυσικής. Η Φυσική και η μεταφυσική έχουν ένα κοινό σκοπό, να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε τη φύση και τους νόμους που τη διέπουν. H Φυσική χρησιμοποιεί την παρατήρηση και τα πειράματα. H μεταφυσική είναι η άγνωστη Φυσική. Χρησιμοποιεί, εκτός από τη λογική, και τη διαίσθηση. H μεταφυσική ερευνά και το υλικό Σύμπαν αλλά και τον εσωτερικό νοητικό και υπερνοητικό κόσμο. Το θέμα του άρθρου θα συζητηθεί με λογικούς συλλογισμούς από την επιστήμη του μικρόκοσμου, την Κβαντομηχανική καθώς και με ερμηνείες από αντίστοιχα πειράματα.

Η παρατήρηση επηρεάζει τα φαινόμενα
       Οι φυσικοί στην αρχή του εικοστού αιώνα, μελέτησαν τις κινήσεις των σωματιδίων της ύλης. Από τις παρατηρήσεις και τα πειράματα τους δημιουργήθηκε η επιστήμη του μικρόκοσμου, η Κβαντομηχανική. Μέχρι τότε, επικρατούσε η αιτιοκρατία και το μηχανιστικό μοντέλο της φύσης. Τα πειράματα όμως της Κβαντομηχανικής έδιναν διαφορετικά αποτελέσματα με τις ίδιες συνθήκες. Δηλαδή, καταργούσαν την αιτιοκρατία και το μηχανιστικό μοντέλο της φύσης. Αυτό γιά τους φυσικούς ήταν ένα μυστήριο. Η λύση του μυστηρίου ήρθε από τον Werner Karl Heisenberg, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η παρατήρηση των σωματιδίων από ένα ον με συνείδηση, τα επηρεάζει και δεν υπάρχει κανένας τρόπος να το αποφύγουμε αυτό.

Αληθώς ανελήφθη

Η Ανάληψη του Κυρίου

Του Ελευθέριου Βάσσου,

Θεολόγου - Φιλολόγου

Στην αποκαλυπτική εποχή μας τα αμείλικτα ερωτήματα δε χωρούν αναβολές. Γιατί ο Αναστημένος Ιησούς Χριστός αναλήφθηκε στον ουρανό; Γιατί απομακρύνθηκε από κοντά μας και δεν παρέμενε αενάως στη γη; Θα ήταν εδώ για τον καθένα «και εκ πασών των θλίψεών μου έσωσέ με»¹. Θα μιλούσε και θα θαυματουργούσε ακόμα. Θα Τον γνώριζαν όλοι οι άνθρωποι όλων των εποχών. Θα Τον βλέπαμε σε απευθείας μετάδοση! Κι όμως, Αυτός επιλέγει να αποστασιοποιηθεί από το ιστορικό παρόν ως φυσική Θεανθρώπινη παρουσία.

    Αν ο Αναστάς εκ νεκρών παρέμενε αδιαταράκτως αιώνια επί της γης, θα γινόταν ο απόλυτος οικουμενικός δικτάτορας. Σαν κι αυτόν που παρουσιάζουν η παπική κοσμοκρατορία, οι προτεσταντικές αεροηθικολογίες, οι παλαιοημερολογίτικες δαιμονολογίες. Θα επαλήθευε νοοτροπίες, όπως η ραβινική αλαζονεία, ο κορανικός ολοκληρωτισμός, η γιογκική αυτοεκμηδένιση, η νιρβανική αφασία, οι φιλοσοφικοθρησκευτικές ουτοπίες, οι παραψυχολογικές νευρώσεις και ο φιλαθλητικός πρωτογονισμός. Θεωρητικός σύμμαχος της καπιταλοσοσιαλιστικής - ιδεολογικής - τρομοκρατίας. Παρόμοιος με ορισμένες τάσεις παραχάραξης της ορθόδοξης εμπειρικής θεολογίας.